در حالى كه حضرت امام حسن عليه السلام جلو امام حسين عليه السلام بودند سفارش فرمودند ، بارى مردى در روز عرفه بر امام حسن عليه السلام وارد شد و آن سرور غذا تناول مىفرمودند و امام حسين عليه السلام صائم بودند و پس از رحلت امام مجتبى عليه السلام روز عرفه بر سيّد الشهداء عليه السّلام وارد شد ديد آن حضرت غذا تناول مىكنند و فرزندشان حضرت على بن الحسين عليه السلام صائم هستند . عرضه داشت : بر حضرت مجتبى عليه السلام در روز عرفه وارد شدم ، آن جناب غذا مىخوردند و شما روزه دار بوديد و بعد از رحلت ايشان در روز عرفه اى بر شما وارد گشتم در حال افطار و تناول غذاى شما را ديدم و اين بر من شگفتآور است ! ! حضرت فرمودند : آن زمان كه بر امام حسن مجتبى عليه السلام وارد شدى آن جناب امام بودند و به خاطر اين غذا مىخوردند كه روزه اين روز سنّت نشود و مردم به حضرتش تأسّى كنند و چنين پندارند كه روزه آن واجب است و وقتى ايشان رحلت كرده و امامت به من رسيد من نيز به همين منظور عرفه را روزه نگرفته و در آن روز افطار كردم تا بدين وسيله مردم توهّم لزوم و وجوب روزه اين روز را نكنند و از باب تأسّى به من اين روز را روزه بگيرند . باب صد و هجدهم سرّ مكروه بودن بوسيدن براى روزه دار حديث ( 1 ) پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از احمد بن محمّد بن عيسى ، از حسين ، باسنادش مرفوعا مىگويد : مردى محضر مبارك امير المؤمنين عليه السلام مشرف شد و عرضه داشت : در حالى كه روزه دار هستم آيا حليله خود را ببوسم ؟ حضرت فرمودند : روزه خود را نگهدار چه آنكه ابتداء و مقدمه قتال سيلى زدن بر يك ديگر مىباشد يعنى همان طورى كه ابتداء دو نفر به سيلى زدن هم مبادرت كرده و سپس نزاعشان منجر به كشتن يك ديگر مىشود زن و شوهر نيز وقتى به بوسيدن هم مشغول شوند اين امر منجر به عمل نزديكى شده در نتيجه روزه باطل مىگردد .